انتخاب بین تمکن مالی اسپانیا و تمکن مالی پرتغال (ویزای خودحمایتی پرتغال) فقط یک تصمیم مهاجرتی ساده نیست؛ بلکه انتخابی است که مستقیماً بر سبک زندگی، آینده اقامتی، مسیر شهروندی و حتی امنیت مالی شما در اروپا تأثیر میگذارد. در سالهای اخیر، این دو کشور به محبوبترین مقاصد اقامت خودحمایتی برای ایرانیان تبدیل شدهاند، اما تفاوتهای آنها بسیار فراتر از عدد تمکن مالی است. این مقاله یک مقایسه سطحی نیست. در این راهنما، از زاویه دید سفارت، قوانین مهاجرتی، تجربه پروندههای واقعی و نگاه بلندمدت اقامتی بررسی میکنیم که کدام مسیر برای شما انتخاب منطقیتری است.
اقامت خودحمایتی یا تمکن مالی برای افرادی طراحی شده که:
منابع درآمد قابل قبول معمولاً شامل موارد زیر است:
اسپانیا و پرتغال هر دو این مدل مهاجرتی را ارائه میدهند، اما فلسفه مهاجرتی آنها یکسان نیست.
این بخش بسیار مهم است و معمولاً در مقالات فارسی نادیده گرفته میشود. اسپانیا تمکن مالی را بهعنوان: «اقامت برای زندگی، نه ابزار اقتصادی یا شغلی» میبیند. به همین دلیل:
اسپانیا میخواهد مطمئن شود شما هیچ فشار اقتصادی به سیستم این کشور وارد نمیکنید.
پرتغال اما رویکرد جذب مهاجر پایدار دارد:
پرتغال تمکن مالی را یک نقطه ورود هوشمندانه به جامعه میداند، نه صرفاً اقامت مصرفی.
ویزای تمکن مالی اسپانیا یا Non-Lucrative Residence Visa یکی از قدیمیترین و رسمیترین مسیرهای اقامتی اروپاست.
مبنای محاسبه، شاخص IPREM است که سالانه اعلام میشود. بهطور میانگین در سالهای اخیر:
نکته بسیار مهم:
سفارت اسپانیا فقط به عدد نگاه نمیکند، بلکه به منبع، گردش و پایداری پول توجه ویژه دارد.
پروندههای موفق تمکن مالی اسپانیا معمولاً این ویژگیها را دارند:
در عمل، درآمد غیرفعال مستمر (مثل اجاره ملک) تأثیر بسیار مثبتی در تصمیم افسر دارد.
این مسیر برای کسانی مناسب است که به دنبال ثبات و کیفیت زندگی بلندمدت هستند.
این موارد باعث میشود اسپانیا گزینهای انتخابی و هدفمند باشد، نه عمومی.
ویزای D7 پرتغال طی سالهای اخیر به یکی از محبوبترین برنامههای اقامتی اروپا تبدیل شده است.
پرتغال تمکن مالی را بر اساس حداقل حقوق سالانه کشور محاسبه میکند. در حال حاضر:
این اختلاف عددی بزرگترین تفاوت پرتغال با اسپانیاست.
پرتغال برای کسانی مناسب است که میخواهند با ریسک کمتر وارد اروپا شوند.
اما همچنان از دید بسیاری از متقاضیان، این مسیر متعادلترین گزینه اروپا محسوب میشود.
یکی از تفاوتهای بسیار مهم بین اسپانیا و پرتغال، نگاه افسر ویزا به متقاضی است. این تفاوت مستقیماً روی میزان سختگیری، احتمال ریجکتی و حتی نوع مدارکی که باید ارائه دهید اثر میگذارد.
سفارت اسپانیا:
به بیان سادهتر، اسپانیا به دنبال متقاضیانی است که: «از نظر مالی کاملاً مستقلاند و فقط برای زندگی باکیفیت وارد کشور میشوند. »
به همین دلیل، در پروندههای اسپانیا:
سفارت پرتغال رویکرد متفاوتتری دارد:
پرتغال بهدنبال افرادی است که: «بتوانند هزینه زندگی خود را تأمین کنند و در جامعه ادغام شوند.»
به همین دلیل، بسیاری از پروندههایی که در اسپانیا ریسک بالاتری دارند، در پرتغال شانس موفقتری پیدا میکنند.
یکی از سؤالات کلیدی متقاضیان این است که: کدام کشور ریسک رد شدن کمتری دارد؟
ریجکتی در ویزای Non-Lucrative اسپانیا معمولاً به دلایل زیر اتفاق میافتد:
حتی پروندههایی با موجودی بالا، اگر درست ارائه نشوند، ممکن است رد شوند.
در پرتغال، دلایل رایج ریجکتی شامل:
بهطور کلی:
ریسک ریجکتی پرتغال پایینتر از اسپانیاست، بهویژه برای متقاضیان با درآمد متوسط.
فراتر از اعداد و قوانین، سبک زندگی یکی از عوامل تعیینکننده انتخاب مقصد است.
اسپانیا برای افرادی مناسب است که:
پرتغال انتخاب محبوب کسانی است که:
برای بسیاری از متقاضیان، پایان مسیر حتی از شروع آن مهمتر است.
اسپانیا در اعطای تابعیت محافظهکارانهتر عمل میکند.
به همین دلیل، پرتغال یکی از سریعترین مسیرهای شهروندی اروپا را دارد.
در این بخش، تصمیمگیری را شخصیتر میکنیم.
پرتغال (D7) انتخاب منطقیتر و کمریسکتر است.
اسپانیا (Non-Lucrative) میتواند گزینهای باکیفیتتر باشد.
هر دو کشور مناسباند، اما پرتغال معمولاً کمهزینهتر شروع میشود.
بدون تردید پرتغال.
بزرگترین اشتباه این است که: انتخاب کشور فقط بر اساس «عدد تمکن مالی» انجام شود. در حالی که موارد زیر به همان اندازه مهماند:
پروندههایی موفقاند که مسیر درست از ابتدا انتخاب شده باشد.
در عمل، بسیاری از ریجکتیها یا نارضایتیها نه به دلیل بد بودن کشور مقصد، بلکه به دلیل انتخاب نادرست مسیر اتفاق میافتد. تجربه نشان داده است:
اینجاست که نقش مجموعهای باتجربه مثل علاالدین مهاجر اهمیت پیدا میکند؛ جایی که:
و پرونده از ابتدا بر اساس نگاه سفارت طراحی میگردد.
